Chocolade - De Ster van Bordeaux

Het is vrijwel onmogelijk voor mij om voorbij het raam van een patisserie te lopen. Patisseries of zoetwarenwinkels sieren het landschap van Bordeaux restaurants en in feite zijn deze verleidelijke bestemmingen ook te vinden in kleine dorpen zoals Saint Emilion. Ik word aangetrokken door de etalages van boterachtige zoetigheden en soms kleurrijke kleine kunstwerken die zo delicaat en intelligent zijn geconstrueerd. Het is alsof ze zijn gecreëerd met de flair van een avant-garde architect en in de etalages zijn gerangschikt door een professionele stylist. Aan de andere kant, misschien is het de chocolade die me naar het glas trekt, of de macarons.

De echte betekenis van chocolade voor het Franse smaakpalet begon me recent te dagen. Het was de uitnodiging voor de Salon du Chocolat tentoonstelling in Bordeaux begin maart die mijn openbaring triggerde. De geschiedenis van chocolade in Frankrijk is lang en rijk - nog een schat die de Fransen geheim houden? Het spijt me België en misschien Noorwegen, maar mijn loyaliteiten zijn verschoven.

De cacaobonen in de pods op de Salon du Chocolat leken op mini-watermeloenen en hadden een beetje de vorm van een komkommer. Zoals een chocoladehistoricus me vertelde, werden cacaobomen die deze pods produceerden voor het eerst gecultiveerd door de Maya's en daarna door de Azteken. De eerste groep beschouwde de bonen als heilig en duur en gebruikte ze als betaalmiddel en als een versterkend drankje - er is niet veel veranderd. Het duurt nog steeds tien jaar voordat een eerste oogst een fatsoenlijke opbrengst levert.

In 1502 landde Columbus op het eiland Guanaja, waardoor hij de eerste gelukkige Europeaan werd die chocolade proefde. Maar het was Hernan Cortés die chocolade mee terug naar Spanje nam. Gedurende de 17^de eeuw veroverde chocolade de smaakpapillen en harten van Frankrijk. De eerste chocolfabriek opende in Bayonne in 1776, een paar uur ten zuiden van Bordeaux, nabij Biarritz. Nog steeds vierend de vroege beginnings van chocolade in Frankrijk zijn de Planète Musée du Chocolate in Biarritz en een chocolade museum en fabriek, La Puyodebat, in Cambo-les Bains, ongeveer 25 minuten ten noorden van Biarritz.

Tijdens de 19^de eeuw steeg de populariteit van chocolade echt, een feit bewezen door dergelijke notable merken als Meunier in Frankrijk, Suchard, Nestlé en Lindt in Zwitserland, Fry, Roundtree en Cadbury in Engeland en Van Houten in Nederland. Hoewel Rotterdam het handelscentrum voor de bonen werd, was het Bordeaux waar de experts de beste chocolade lekkernijen creëerden en ontwikkelden - dat doen ze nog steeds. Een fijn en populair voorbeeld van een vroege 19^de eeuw chocolatiers, die nog steeds sterk zijn, is Cadiot-Badie op de Alleé de Tourny. Maar er zijn ook spannende nieuwe spelers in het vak!

Het is dan ook niet verwonderlijk dat op het eerste weekend van maart bijna 20.000 chocolade fans samenkwamen in Bordeaux voor de eerste editie van een jaarlijks evenement, de Salon du Chocolat. Bij aankomst probeerde ik net zo gracieus te lijken als iemand die net een weelderig verrassingsfeest met al je favoriete dingen heeft gekregen! Het thema was Bordeaux wijn en chocolade natuurlijk en de Bordelaise menigte kwam om de expertise van regionale ambachtslieden te proeven en de presentaties van meer dan 50 exposanten bij te wonen, en om seminars en workshops bij te wonen. Tijdens het weekend voelde ik het als mijn plicht om te vergelijken, te proeven en te leren over welke wijnen bij welke chocolade te presenteren - Madagascar, Bolivia, Brazilië etc. - de lijst was lang. Ik was gemotiveerd en grondig.

Er waren discussies tussen Master Wine Makers zoals de eloquente Olivier Decelle, eigenaar van drie fijne Chateaux, en Chocolademakers zoals de deskundige Philippe Andrieu. Olivier presenteerde vier fijne dessertwijnen om te proeven, nam opmerkingen van het grote publiek aan en leidde ons door de complexiteit van geur, smaak en nuance van deze heerlijke wijnen. Een zevenjarige achter mij commentaar gaf op ‘aardbeigeur’ en was blijkbaar helemaal in de juiste. Hij mocht nooit proeven, maar werd constant om advies gevraagd over het bouquet. Ik had graag zijn opmerkingen over de Grand Crus nosings gehoord.

Immaculately gekleed in een witte chef-kokskleding, had de bekende patissier en chocolademaker Philippe Andrieu zijn gezin vorig jaar van Parijs naar Bordeaux verhuisd. (Deze migratie lijkt een trend te zijn.) Hij opende zijn elegante en intieme Bordeaux boutique, “Douceurs de Louise” in de chique winkelbuurt Place des Hommes. Zijn chocolade was goddelijk, maar ik besloot dat zijn macarons, een regionale specialiteit, zeker meer proeven vereisten. Ik bezocht zijn prachtige winkel de volgende dag voor meer proeven en ontdekte dat veel anderen hetzelfde idee hadden!

Wijn en chocolade - wat zou deze weekend nog kunnen overtreffen? Dat zou chocolade mode zijn. Verzadigd met monsters ontdekte ik deze mode-uitingen, wellicht Pop Art stukken, die dramatisch in een lange rij door witte mannequin's voor een zwart fluwelen gordijn werden gepresenteerd. Ik was betoverd. Er was de “chocolade schaving” jurk met gerimpelde chocoladeschilfers waarvan je alleen maar droomt om ze in je keuken te creëren en een speelse rok die eruitzag als een bel. Harten sierden een ander stuk dat ideaal zou zijn voor het maken van een verbazingwekkende indruk op een Valentijnsavond! Philippe Andrieu, mijn macaronman, had samengewerkt met jonge ontwerper Mary Viloteau om een ​​elegante zwevende roze droom te creëren met een zeer delicate corsage. En ja, deze creaties werden allemaal over de catwalk getoond met veel applaus van een heel gelukkige en goed chocolade gerealiseerde en wijn-geproefde menigte. Alleen de Fransen konden een Haute Couture mode-show inspireren door chocolade en gecreëerd door een team van ontwerpers en patisserie professionals.

Het was begin maart en laat in de middag toen ik naar huis liep langs de Quai, slingerend tussen rolschaatsers en menigten van fietsers naast de Garonne rivier. Het was 17 graden en de zon scheen nog volop. Terwijl ik op een macaron beet, besloot ik dat het absoluut een goed idee was om naar Bordeaux te verhuizen.